Winterspelen

Het begon afgelopen zaterdag op de tennisbaan. Mijn debuut was het, ik had nog nooit op het gravel gestaan met een net en lijnen en regels en alles. Er was meteen maar een toernooi dat après-ski heette, terwijl er van sneeuw of latten geen sprake was.

We speelden dubbel en de mij toegewezen partners gingen zuchten nu bleek dat ze met mij moesten. Daar ging de kans op winst en punten! De winnaar zou naar huis gaan met een weinig begerenswaardige muts van acryl met rendieren erop. Toch waren de meeste deelnemers bereid om tot het uiterste te gaan om hem te bemachtigen. Zelf had ik het druk met begrijpen waar ik mij moest ophouden op het veld. Elke keer als ik mijns inziens een strategisch fijne plek had gevonden moest ik weer ergens anders heen. Ja, soms zelfs naar de overkant van het net. Mijn handen had ik eraan vol en dan moest ik ook nog een racket vasthouden.

Mijn medespeler met de meeste ambitie om te winnen parkeerde mij in een onaanspeelbare hoek, ergens links en vlak bij het net, waar de bal normaal gesproken nooit komt. Na het eerste half uur had ik het meest pijn aan mijn nek omdat ik toch wel graag naar de bal  wilde kijken. Toen kwam de wind mij tegemoet. De storm. Ineens sloegen de tennisballen, aanvankelijk op weg naar mijn dubbelpartner, de puntenjager, midden in de lucht de hoek om, richting mij. Het gebeurt wel vaker dat mensen in hun onnozelheid precies het goede doen. Ik tikte het aansuizende projectiel van bovenaf vriendelijk op zijn bolletje. BAM!! 15 punten tegelijk! Het gaat hard hoor, bij tennis. Toegegeven, ik kon er betrekkelijk weinig aan doen, maar voelde tóch even de neiging om mijn shirt zo half over mijn hoofd te trekken. Gelukkig deed ik dat niet. Dat hoort bij een andere sport.

Niemand die met mij had gespeeld kreeg de muts. Wel kregen we allemaal bier en bitterballen, ook iets wat ik niet per se met skiën associeer, maar ook dat heb ik nog nooit gedaan.

Skiën! Dat kan ik vast erg goed! Er valt niets bij uit de lucht, je weet waar je heen moet (naar beneden namelijk) en er is geen net bij. Bovendien heb je al een muts op nog voor je eraan begint! Daar kun je mee aankomen bij de après-ski. Kan God het dan nu, na al dat waaien, eens een poosje laten sneeuwen? En mij een muts bezorgen? Of moet ik die eerst zelf winnen bij het après-ski toernooi?

Share and Enjoy:
  • StumbleUpon
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • RSS

Leave a Reply