De geluksformule

Mijn neef heeft van alles teveel of te weinig. Hij is derhalve chronisch ongelukkig. Ondanks het feit dat hij de Geluksformule heeft toegepast. De Geluksformule? ‘Maak van de Nood een Deugd’. Ik heb het verschillende mensen zien doen, en altijd met succes. Een jammerende psychiaterszoon met hypochondrie bloeide op toen hij Jacques Brel ging zingen. Een kindvrouwtje dat alles wilde doen om in het middelpunt van de belangstelling te komen werd peuterjuf. Voorbeelden van mensen die hun nare eigenschappen omzetten in iets waar de wereld, en zijzelf dus ook, iets aan heeft.

De neef in kwestie is vreselijk autistisch, beschikt over een stuitend hoog IQ en het ontbreekt hem aan belangstelling voor ongeveer alles, behalve zijn computer. Derhalve ontwikkelde hij een besturingssysteem dat over de hele wereld dankbaar gebruikt wordt. Hij reist naar Canada en Praag om nerds als hijzelf uitleg te geven. Niet dat het hem iets uitmaakt waar hij is, zolang het maar beschikt over een internetverbinding.

Zijns ondanks heeft mijn neef een heleboel kinderen gekregen, ik denk dat hij zelf ook niet precies weet hoe hij daaraan gekomen is. Zelf begrijp ik dat wel. De vrouw van mijn neef is voortvarend en weet wat ze wil. Hij is niet erg gelukkig met zijn gaven, noch met zijn gezin. Fysiek is hij wel in staat tot spreken, maar hij doet het bijna nooit.

Nou heb ik uitgerekend hém in de arm genomen bij het opvangen van mijn digitale onbenulligheid. ‘Hij is lekker knap in dit alles’ moet ik gedacht hebben. Het is zoiets als een astronaut raadplegen als je wilt leren vliegeren. Een aardige astronaut, dat moet gezegd. Als ik tegen hem uitval klapt hij netjes dicht in plaats van me van repliek te dienen, hoewel dat laatste wellicht leerzamer zou zijn. Als ik de Geluksformule nu eens op mezelf toepas? Dan schrijf ik mijn stukjes met een pen en word daarnaast stand-up comedian, of bokser, of voetbalcoach.

Share and Enjoy:
  • StumbleUpon
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • RSS

Leave a Reply